บทที่ 150 ขอความช่วยเหลือ

ในขณะนั้น เรือยอร์ชของปริญญ์ลอยลำอยู่ใกล้กว่าฝั่งมากนัก ศิริพรพลันตระหนักว่านี่คือโอกาสทอง เธอจึงระเบิดเสียงหัวเราะออกมาอย่างห้ามไม่อยู่ คนขับเรือที่กำลังสตาร์ทเครื่องยนต์ถึงกับสะดุ้งโหยง ขนลุกซู่ด้วยความหวาดหวั่น ผู้หญิงคนนี้เป็นบ้าอะไรขึ้นมา?

อารมณ์ของศิริพรเปลี่ยนจากหน้ามือเป็นหลังมือ เธอแสยะยิ้ม...